Wartościowe artykuły do przedruku

Uregulowania prawne dotyczące stosowania podpisu elektronicznego znajdują się w ustawie z dnia 18 września 2001 o podpisie elektronicznym. Określa ona warunki oraz skutki prawne  jego stosowania,  zasady świadczenia usług certyfikacyjnych, a także zasady nadzoru nad podmiotami świadczącymi te usługi.

W ustawie tej możemy znaleźć rozróżnienie na podpis elektroniczny i bezpieczny podpis elektroniczny. Oba te pojęcia zostały zdefiniowane jako definicje legalne. Podpis elektroniczny według ustawy to dane w postaci elektronicznej, które wraz z innymi danymi, do których zostały dołączone lub z którymi są logicznie powiązane, służą do identyfikacji osoby go składającej. W przypadku bezpiecznego podpisu elektronicznego, ustawodawca polski określił warunki które musi on spełnić, by można go za taki uznać. Przede wszystkim musi być przyporządkowany wyłącznie do osoby go składającej. Składany jest on za pomocą bezpiecznych urządzeń, które podlegają wyłącznej kontroli osoby składającej podpis.  Musi także być powiązany z danymi do których został dołączony, w taki sposób, aby każda późniejsza zmiana tych danych była rozpoznawalna.

Przepisy prawne określają także dokładnie osobę uznawaną za właściciela podpisu. Definiują go w ten sposób: Osoba składająca podpis elektroniczny to osoba posiadająca urządzenie służące do jego składania, która działa w imieniu własnym albo imieniu innej osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.